Moja babcia lubiła w weekendy zapraszać swoją przyjaciółkę na herbatę. Przygotowywała wtedy pyszne ciasto. Jego zapach unosił się w całym domu.
I tak oto skończyła piec ciasto i postanowiła posprzątać. Przyjaciółka miała przyjść o drugiej, ale nagle zadzwonił dzwonek do drzwi. Otworzyła i zobaczyła jakiegoś staruszka. Była zaskoczona i nie rozumiała co się dzieje. Staruszek zapytał ją, czy go pamięta. Rozpoznała go i była podekscytowana. Staruszek okazał się być jej mężem. Wpuściła go do swojego domu i poczęstowała herbatą.
W rzeczywistości przyszedł on pożegnać się z żoną. Chorował na nieuleczalną chorobę i lekarz nie dawał mu żadnej nadziei.
Przeprosił, bo czuł się winny wobec żony i dzieci. Przez te wszystkie lata jego żona nie mogła zrozumieć, dlaczego zrobił to jej i dzieciom. Czym ona mu zawiniła? Ale ten człowiek został już ukarany życiem za swoje grzechy.
Powiedział, że w tamtym czasie poznał inną kobietę i zakochał się w niej. Nie wyszła za niego za mąż, ale zakazała mu kontaktów z byłą rodziną. Przez te wszystkie lata moja babcia myślała, że jej mąż utonął w rzece. Mężczyzna zainscenizował tę scenę, aby przekonać wszystkich, że nie ma go już na tym świecie. Tymczasem on sam wyjechał do odległego miasta. Było to bardzo trudne dla mojej babci z trójką dzieci, w tym jednym, które było jeszcze bardzo małe.
Potem mój dziadek trafił do więzienia. Po wyjściu z więzienia zmienił nazwisko i poznał inną kobietę. Myślał, że zacznie nowe życie. Jednak szybko wrócił za kratki, za drobne przewinienie, a kochanka go zostawiła. To jest tragiczna historia jednej złej decyzji. Teraz mieszka w schronisku dla bezdomnych. Chciałby, aby jego dzieci mu wybaczyły. Moja babcia miała do niego żal, ale wybaczyła mu to wszystko, jednak nie chciała go widzieć. Dzieci mu nie wybaczyły. Podziękował babci jeszcze raz i wyszedł. Wkrótce po tym przyszła do babci jej przyjaciółka, usiedły przy stole i zaczęli pić herbatę i rozmawiać o różnych sprawach.