Moja matka oprócz mnie nie ma nikogo innego i jest do mnie bardzo przywiązana. Jestem mężatką od 2 lat, ale moja mama nie zamierza zostawić mnie w spokoju. Dzwoni co wieczór jak tylko wrócimy z pracy i rozmawia godzinami. Mojemu mężowi to się nie podoba i ostatnio mówi, że nie będzie tego więcej tolerował. Rozumiem go, ale nie wiem co robić. Przecież mama mieszka sama i mnie potrzebuje, ale zgadzam się z mężem, że ona przekracza wszelkie granice.
Interesuje ją wszystko, co robię, każdy szczegół. Muszę jej powiedzieć, kiedy wróciłam do domu, co jadłam, w co się ubrałam, jaki film oglądam. Ona mówi mi, w co mam się ubrać następnego dnia, jak mam się zachowywać przy mężu. I tak dalej za każdym razem. Od tych rozmów jestem już na krawędzi. Zwłaszcza gdy Daniel się złości, bardzo się denerwuję, ale nie chcę urazić matki. Nie wiem, jak dać jej do zrozumienia, że to nie jest w porządku. Ja mam swoje życie, ona ma swoje. Niech znajdzie sobie coś do roboty, jakieś hobby. Ona nic nie robi.
Pracuję do 16.00, a potem dzwoni do mnie, żeby porozmawiać. Nie tylko po to, żeby dowiedzieć się co słychać, ale żeby spędzić ze mną resztę dnia. Mój mąż czeka aż będziemy mogli porozmawiać. Jego relacje z moją matką wręcz się przez to pogorszyły. On już nie może z nią wytrzymać, a ona narzeka na niego, zawsze szukając jakichś wad. Nie da się już tak żyć, ale co robić? Jak nie odbierzemy telefonu, to ona pomyśli, że coś się stało i wezwie karetkę. Jak wyjść z tej sytuacji? Pomóżcie!!!