Imperatyw

Imperatyw jest tym, czym jest. Kiedy pewna dziewczynka trafiła do sierocińca, została dołączona do grupy „specjalnych dzieci”, delikatnie mówiąc. Nie odzywała się do nikogo po tym, jak jej mama próbowała ją utopić.

To krótka i mroczna historia, jak większość historii alkoholików i przestępców. W tej grupie dla “specjalnych” dzieci wcale nie było łatwo.  

Pewnego dnia opiekunka grupy podeszła do dziewczynki. Nie była ona zbyt miła, zresztą w tym miejscu nie było miłych opiekunów i wychowawców. Mimo wszystko w tym przypadku pogłaskała dziewczynkę po głowie i podarowała jej dwa swetry oraz spódniczkę po swojej zmarłej córce. Do tego dała jej także słomiany kapelusik i płaszczyk przeciwdeszczowy, a potem zwróciła się do niej szeptem: „Jesteś mądrą dziewczynką, nie pasujesz do tej grupy. Zacznij mówić i dasz sobie radę! Mówię Ci, jeszcze zostaniesz ministrem albo inną personą w polityce, dasz radę!”.

Po tym faktycznie dziewczynka zaczęła mówić, co zaskoczyło innych pracowników. Wkrótce została przeniesiona do zwykłej grupy, gdzie natychmiast ukradli jej swetry, spódniczkę i płaszczyk, ale to wszystko nie miało znaczenia, ponieważ to przeżyła i zaczęła żyć jak normalna dziewczynka. Następnie wzięła się za rysowanie.  

Udało jej się skończyć szkołę i została artystką. Ministrem jeszcze nie została, ale może wszystko było jeszcze przed nią?

Wszystko, co mówi się dziecku z taką wiarą, ma potężne znaczenie, która jest dla niego trochę jak imperatyw określający jego ścieżkę życia. Niestety, czasami rodzice czy opiekunowie mówią: „Jesteś głupcem i nic z Ciebie nie będzie!”, przez co niszczą dziecko na starcie. 

Jeśli jednak zaczniemy dobrze, to potem okazuje się, że dzięki naszym słowom, które wypowiedzieliśmy do dziecka w dalekiej przeszłości, nasze pocieszy dzięki temu mogą się znaleźć u szczytu sukcesu i sławy. Mówcie więc dzieciom dobre rzeczy. Nie musicie mówić tego rozkazującym, możecie wyszeptać mu to do ucha, jakbyś wypowiadał bądź wypowiadała jakąś ważną tajemnicę, ale wciąż tonem, który nie pozwala na wątpliwości.

Możesz wzmocnić imperatyw jakimś podarunkiem, takim jak tutaj były swetry i spódnica, albo wyjściem na lody czy gofry, chociaż wiadomym jest, że najlepszym będzie uścisk i pocałunek. Potem powiedz: „będziesz ministrem!” tak, aby w to uwierzył. 

Ważne, że wypowiada to osoba, która kocha dziecko i jest blisko, dzięki temu moc tych słów jest znacznie większa, a “rozkaz” zostanie wykonany, bo imperatywy są zawsze wykonywane, o czym należy pamiętać…

Oceń artykuł

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

7 + 19 =

Imperatyw