Izabella nie należała do najbystrzejszych uczennic i ledwo ukończyła studia, ale miała coś, co pozwalało jej zdobyć wszystko, czego zapragnęła. Była to charyzma i piękny wygląd. Iza miała również swoje motto: „po trupach do celu”. Gdyby nie to, że była przebojową, szczupłą, długonogą blondynką o dużych niebieskich oczach, jej życie nie byłoby tak proste. Miała młodszą siostrę, Agnieszkę, która była jej zupełnym przeciwieństwem – cicha, nieśmiała, o zwyczajnym wyglądzie, ale za to bardzo zdolna i inteligentna dziewczyna. Gdy Agnieszka skończyła studia, rynek pracy stał przed nią otworem, a ona z tego korzystała i aplikowała na bardzo dochodowe stanowisko w firmie, gdzie odbywała staż i wykazała się niezwykłym zaangażowaniem. Niespodziewanie, w ostatniej chwili okazało się, że to Izabella dostała tę pracę.
Kilka lat później Agnieszka zaręczyła się z wspaniałym mężczyzną, a gdy Iza poznała przyszłego szwagra, zaczęła z nim flirtować i zaplanowała go w sobie rozkochać. Rafał był odporny na zaloty kobiety i ignorował ją, ponieważ był zakochany w narzeczonej. Po ślubie Agnieszka przeprowadziła się do męża na drugi koniec Polski i szybko znalazła dobrą pracę, a Izabella nie mogła pogodzić się z odrzuceniem. Nie umiała przeboleć, że jej młodsza siostra jest szczęśliwa, więc wymyśliła, że poślubi swojego bogatego szefa i udowodni, że jest lepsza. Przeszkodą było jedynie to, że mężczyzna miał już rodzinę, ale Iza była nieugięta i nastawiona na cel. Na początku zawróciła w głowie szefowi, a on kupił dla nich przytulne mieszkanko, by mieli się gdzie spotykać, a następnie sugerowała mu rozwód i szczęśliwe życie u jej boku. Mężczyzna udawał, że nie słyszy jej sugestii i każdą ignorował, a Iza nie umiała przyjąć do wiadomości, że jej plan mógłby się nie udać.
Sfrustrowana kobieta zadzwoniła do żony swojego kochanka i oznajmiła jej, że mąż ją zdradza. Poraziła jej, że powinna rozwieźć się z nim i szybko zapomnieć, ale żona jej szefa okazała się bystrzejsza. Zaśmiała się tylko i odłożyła słuchawkę, a następnie opowiedziała o wszystkim mężowi. Kochanek nie tylko wyrzucił ją z łóżka i mieszkania, ale również zwolnił ją z pracy i musiała wrócić do rodziców. Izabella nie opamiętała się, wciąż usiłowała zrealizować swój plan, znajdując kolejnych naiwnych i bogatych mężczyzn, aż w końcu zaszła w niechcianą ciążę i porzuciła swoje dziecko zaraz po porodzie. Wieść o tym doszła do Agnieszki, której zrobiło się żal niewinnego chłopca i wspólnie z mężem przejęli nad nim opiekę. Minęło wiele lat, chłopiec dorósł, ale nigdy nie poznał prawdy o swojej matce. Nikt nigdy nie dał mu odczuć, że jest mniej ważny niż jego rodzeństwo. Z kolei Izabella z biegiem lat utraciła swą urodę i nie znalazła męża, więc sama musi na siebie zarabiać, jako zwykła sprzątaczka.