Jola i Zbyszek byli parą od kilku lat i wreszcie się pobrali. Mieli już po trzydzieści trzy lata i od kilku lat starali się o dziecko. Niestety Jola nie zachodziła w ciążę. Para skupiła się więc na robieniu kariery. Aż w końcu nadszedł moment, w którym Jola wreszcie usłyszała od lekarza, że w jej łonie rozwija się dziecko. Jak tylko na świat przyszedł ich synek, zorganizowali na jego cześć wielkie przyjęcie, o którym było głośno na całej wsi.
Jola z chęcią oddawała swoim rodzicom dziecko pod opiekę a oni cieszyli się, że mają wymarzonego wnuka. Dziadkowie często odwiedzali wnuka i pomagali Joli. Natomiast rodzice Zbyszka mieli zakaz odwiedzania wnuka. Jola nie pozwalała im się do niego zbliżyć.
Czas szybko mijał. Chłopiec skończył roczek. Jego urodziny świętowała praktycznie cała wioska. Pogoda była tego dnia piękna, przyjęcie mogło więc odbyć się na dworze. Wystawiono stoły, zapełniono je jedzeniem i napojami. Zbierało się coraz więcej gości. W końcu przyszli także rodzice Zbyszka. Przynieśli piękny, duży samochód, którym chłopiec mógłby sam jeździć. Marzenie każdego małego chłopca. Kiedy ojciec Zbyszka wręczył prezent i chciał wziąć wnuka na ręce, nagle odezwała się Jola:
– Przepraszam, czy ktoś pozwolił Ci wziąć moje dziecko na ręce?
– Słucham? – zapytał zdziwiony mężczyzna.
– Proszę go nie dotykać! Ma Pan złą aurę. – odparła Jola.
Ojciec Zbyszka był zszokowany niegrzecznym zachowaniem synowej. Odwrócił się i odszedł. Żona poszła za nim, lecz zaraz wróciła.
Ojciec Zbyszka nie był jego prawdziwym tatą. Jego matka wyszła za niego za mąż, gdy Zbyszek miał sześć lat. Chłopak nigdy się z tym nie pogodził, bo był zazdrosny o matkę. Nie miało dla niego znaczenia, że mężczyzna traktował go jak własnego syna i był dla niego dobry. Wszyscy obecni na przyjęciu dobrze o tym wiedzieli, dlatego było im głupio z powodu zachowania Joli. Każdy mógł sobie wyobrazić, jak bolesne musiało być dla tego mężczyzny takie potraktowanie.