Kamila zostawiła męża alkoholika i postanowiła samotnie wychować córkę Natalię. Od dziecka powtarzała jej, że musi pilnie się uczyć, żeby mieć dobrą pracę, bo najważniejsze to polegać na sobie. Zawiodła się na mężczyznach i wpajała córce, że są oni zupełnie bezużyteczni. Natalia ukończyła dobre studia, gdzie poznała swojego przyszłego męża, a kiedy tylko odebrali dyplomy, stanęli na ślubnym kobiercu. Kamila złożyła im propozycję wspólnego mieszkania, argumentując to oszczędnościami dla nowożeńców. Natalia szybko przekonała męża, że to świetny plan do realizacji ich marzenia o własnych czterech ścianach. Ludwik zgodził się na propozycję teściowej, ale niebawem tego pożałował.
Matka Natalii wciąż pielęgnowała w sobie niechęć do mężczyzn, którą zapoczątkował jej były mąż, dlatego nie pałała sympatią do zięcia. Przerodziło się to w prawdziwą obsesję, na każdym kroku próbowała udowodnić córce, że ta podjęła błędną decyzję wychodząc za niego. Natalia broniła Ludwika, kłóciła się z matką, nie potrafiąc już na spokojnie z nią rozmawiać i przetłumaczyć jej, że nie ma racji. Kobieta płakała nocami w ramionach męża, nie znajdując słów, by uzmysłowić mamie, że kocha małżonka i nie każdy facet jest taki jak ojciec. Któregoś dnia Ludwik nie wytrzymał i podjął męską decyzję – wynajął mieszkanie i przewiózł do niego rzeczy swojej rodziny. Wówczas Natalia i Ludwik byli już rodzicami półtorarocznej Weroniki.
Kamila odwiedzała córkę i wnuczkę pod nieobecność Ludwika i robiła Natalii pranie mózgu. Chętnie wyłapywała każde narzekanie córki na męża i wyolbrzymiała problemy, namawiała ją, by robiła na przekór Ludwikowi, na przykład, kiedy zapomni o czymś, co miał zrobić, Natalia miała nie podać mu obiadu albo nie odzywać się do niego cały dzień. A takich rad Kamila miała całą masę. I w końcu podziałało – Natalia zabrała córkę i wróciła do matki. Jednak wnuczka nie była taka naiwna jak jej mama, otwarcie komunikowała, że tęskni za tatą, wspominała same dobre chwile i płakała za nim. Kamila miała dość słuchania wnuczki i w pewnym momencie krzyknęła do niej, że ma wracać do ojca, skoro jest taki wspaniały. Natalii otworzyły się oczy i natychmiast zebrała walizki, by wrócić do Ludwika. Od tamtej pory nie ma kontaktu z matką i próbuje naprawić swoje małżeństwo.