Kilka tygodni temu zadzwoniła do mnie moja przyjaciółka Lidia. Mamy ze sobą świetny kontakt, dlatego dzielimy się swoimi sekretami. Lidia zadzwoniła do mnie i dało się wyczuć, że jest w świetnym nastroju. Powiedziała, że synowa zaprosiła ją na wakacje nad morze, ale to nie wszystko – będzie miała opłacone bilety na podróż, zarezerwowany domek, gdzie będą żyli przez te kilka dni no i ogólnie rzecz biorąc cały pobyt będzie na koszt syna i jego żony.
O podróży moją przyjaciółkę poinformowali na kilka dni przed wyjazdem, aby zrobić jej miłą niespodziankę.
Lidia była bardzo zadowolona z tego wszystkiego, ba – była niesamowicie szczęśliwa, że bliskie osoby zechciały zasponsorować jej wakacje. Dla niej to także oznaczało, że ją doceniają, kochają i troszczą się o nią. Moja przyjaciółka ma skromną emeryturę, więc sama nie byłaby w stanie zorganizować sobie takiego wypoczynku.
Wczoraj po powrocie z wyjazdu od razu do mnie zadzwoniła.
Niestety tym razem brzmiała tak, jakby była zmęczona, lub co gorsze, chora.
Lidia wyjaśniła, że nie jest chora, ale czuje się wykończona. Nie mogła się doczekać, aż ten „urlop” dobiegnie końca.
Nad morze jej syn z żoną zabrali także swoje dzieci – to chłopcy w wieku 4 i 6 lat. Wszyscy wiedzą, że dzieci w tym wieku są bardzo aktywne i ciekawskie. Często wspinają się i zaglądają tam, gdzie nie powinny, przez co ciągle trzeba ich pilnować.
Młode małżeństwo natomiast chciało odpocząć, poopalać się, wieczorem wyjść potańczyć na dyskotece, napić drinka w barze. Wracali późno i wstawali w porze obiadowej, a dzieci wstawały wcześnie rano, więc to Lidia musiała im przygotować śniadanie i się nimi zająć.
Oczywiście Lidia gotowała nie tylko dla dzieci, ale dla całej rodziny.
Nic więc dziwnego, że w takiej sytuacji przyjaciółka czekała zniecierpliwiona na to, aż wyjazd dobiegnie końca. Przy kawie powiedziała mi coś jeszcze:
„Oni mnie na te wakacje zabrali nie po to, żebym odpoczęła, tylko żebym była opiekunką do dzieci i ich kucharki. Już nigdy nie przyjmę od nich takiego “prezentu”. Nie dlatego, że nie kocham moich dzieci i wnuków, a dlatego że w moim wieku to jest już dla mnie za trudne”.
