Piotr ożenił się i zamieszkał z żoną w miasteczku niedaleko rodzinnej wsi. W ostatnich latach często odwiedzał swoją matkę, bo została sama po śmierci męża i chciał jej pomóc z zakupami czy drobnymi sprawami związanymi z życiem codziennym. Gertruda zawsze miała neutralny stosunek do synowej, ale szanowała wybór syna i nie wtrącała się w ich sprawy, ważne dla niej było, że Piotrek był szczęśliwy. Kiedy się widywały, zawsze była dla niej uprzejma i nie robiła problemów. Gdy Piotr przywiózł do niej swoją córkę, Anię, ucieszyła się, że będzie mogła spędzić czas z dawno niewidzianą wnuczką. Wtedy mężczyzna powiedział, że zostawia u niej Anię na tydzień i przyniósł dwie walizki z rzeczami.
Matka zapytała go czy wszystko w porządku w jego małżeństwie, a on odpowiedział, że jak najbardziej w porządku i udawał, że nie rozumie pytania. Gertruda wyznała synowi, że po wsi krążą różne plotki odnośnie jego związku, z których można wywnioskować, że nie są już razem, ale on wszystkiemu zaprzeczył. Minął tydzień, potem kolejny i następny, a po Piotrze nie było śladu. Matka dzwoniła do niego, córka wysyłała wiadomości, ale on nie odpowiadał. Kiedy Gertruda skontaktowała się z synową, okazało się, że rzeczywiście nie byli już razem, ale ona nie miała zamiaru zajmować się córką. Zdradziła tylko, że Piotr wyjechał za granicę w poszukiwaniu pracy, ale nie znała szczegółów.
Kobieta zajęła się wnuczką i starała się zapewnić jej godne warunki. Po latach Ania skończyła studia i dostała pracę – stała się samodzielna, nie potrzebowała ani matki, ani ojca. Wtedy pojawił się Piotr, ale było za późno, córka nie potrafiła mu wybaczyć, że zniszczył rodzinę, a potem porzucił ją, by zająć się sobą. Oferował Ani, by wyjechała z nim do Nowego Jorku, gdzie mogłaby pławić się w luksusie, którego dorobił się przez ostatnie lata, ale ona zignorowała go i została z babcią, by się nią opiekować, bo miała tylko ją. Było to najlepsza decyzja w jej życiu.