Ta obojętność jest denerwująca…
Mama zachowuje się jakby nic się nie zmieniło. Jestem już w 7 miesiącu ciąży i ani razu nie zapytała jak się czuję, nie chciała nawet oglądać filmu z USG. Powiedziała, że nie ma tam nic ciekawego. – Wzdycha Asia.
Asia i jej mąż od dawna marzyli o dziecku. Kobieta jest mężatką od 7 lat i przez cały ten czas nie mogła zajść w ciążę. Biegali po wszystkich lekarzach, aby mogli w końcu zostać rodzicami.
Teraz ich marzenie wreszcie się spełniło, bardzo dobrze radzą sobie finansowo, więc mogą bezpiecznie cieszyć się tym cudownym okresem. Ich uczucia z mężem są prawdziwe – Asia nie ma wątpliwości co do swojego wybranka.
Jej ciąża przebiega bez powikłań, a wszystkie wyniki badań są doskonałe, sam lekarz jest w szoku, jak to możliwe. Jednak reakcja jej matki na ciążę denerwuje dziewczynę.
– Matki moich przyjaciółek torturowały pytaniami o ich wnuki, ale mojej to nie obchodzi. Kupują wózki, łóżeczka dla najmłodszych, przygotowują pokoje, kłócą się o imiona. Mama nawet nie pyta, czy wszystko w porządku. Kompletne lekceważy mnie i moje dziecko! Czy to normalna reakcja? – Asia wzrusza ramionami.
Dziewczyna chce podzielić się z kimś problemami, poprosić o radę lub po prostu porozmawiać o zbliżającym się macierzyństwie. Kiedy zaczyna rozmowę z matką na ten temat, ona natychmiast zmienia temat, bez względu na to, o co prosi ją córka, mówi, że już nie pamięta… Nie chciała nawet pomagać w wyborze imienia, ponieważ ona i jej mąż nie mogli się zdecydować.
Jeśli pyta o coś bardziej natarczywie, mama się denerwuje. A ostatnio ogólnie powiedziała jej: „Najpierw urodź to dziecko, a później się będziesz martwić!”.
– Czuję się jak uczennica, która zaszła w ciążę w wieku 16 lat. Czasami wydaje mi się, że moja mama wstydzi się mojej ciąży. – Mówi Asia.
Matka Asi bardzo nie lubi dzieci, dlatego dziewczyna nie oczekuje, że zostanie „szaloną babcią”. Urodziła Asię po prostu dlatego, że wszyscy rodzili.
Kiedy Asia po raz pierwszy dowiedziała się o swojej ciąży, spakowała pierwsze zdjęcie USG w piękne pudełko i podarowała je swoim teściom. Teść z teściową popłakali się ze szczęścia. Natomiast mama Ani obróciła obojętnie zdjęcie w dłoni, położyła je na stole i zabrała się do swoich spraw To bardzo zabolało Anię.
– Najważniejsze, że Ty i twój mąż jesteście szczęśliwi. Co za różnica, jak zareagowała mama? Czy rodzisz jej dziecko? Ona wcale nie musi być zainteresowana. Skoro jest wobec ciebie taka powściągliwa i poważna, to jej sprawa. Wychowała cię, więc poradziła sobie ze swoją misją. Twoje dziecko powinno przynosić szczęście tobie i twojemu mężowi, a nie twojej babci – uspokaja ją przyjaciółka.
Czy Asia powinna obrazić się na matkę? Co o tym myślisz?