Nie mogła nic na to poradzić, łzy zaczęły jej płynąć. Pozwoliła sobie na płacz w gabinecie lekarskim, bo nie można płakać przy byłym mężu, zwłaszcza gdy toczy się spór – musisz zachować twarz.
Generalnie pragnęła pokoju, dlatego szkoda, że wybuchła między nimi wojna.
Czasami ludzie rozchodzą się, ponieważ bardzo się od siebie różnią. Trudno jest żyć razem i nie jest to tak piękne i szczęśliwe, jak na zmontowanych zdjęciach na Instagramie.
Po rozwodzie musiała natychmiast znaleźć pracę, koniecznie na nocne zmiany.
Wszystko było by w porządku, ale mają córkę, która ma dopiero dwa i pół roku. Dziewczynka chodzi do przedszkola, które działa do godziny siódmej wieczorem.
Kobieta podeszła do swojego byłego małżonka i zapytała go, czy mógłby się opiekować dzieckiem po szóstej, kiedy ona ma nocną zmianę. Spokojnie odmówił i zapytał, dlaczego musi się nią opiekować.
Na początku nie mogła wypowiedzieć nawet słowa. Przez chwilę po prostu wciągała powietrze, próbując znaleźć słowa, potem odpowiedziała mu, że przecież jest jej ojcem.
Były mąż ziewnął, przeciągnął się i z przekonaniem stwierdził, że w zasadzie tak, ale nie ma czasu, bo ma teraz do ułożenia własne życie. Co miesiąc ma płacić córce tylko określoną kwotę, ustaloną przez sąd, ale nie jest jej winien czasu, ponieważ się rozwodzą.
Nie mogła zrozumieć, dlaczego z uwagi na ich rozwód, on postanowił również „rozwieść” się z własną córką. Powtarzała w myślach wszystkie jego słowa, próbując zrozumieć ich logikę, ale nigdy nie była w stanie tego pojąć.
Oczywiście, potrafiła sobie sama poradzić, wiedziała jak pogodzić pracę z normalnym trybem życia córki. Nie było to jednak łatwe.
Przyszła do lekarza właśnie ze względu na konsekwencje tej sytuacji. Zaczęła się depresja. Nie zauważyła, kiedy zaczęła wyrywać sobie włosy. Oprzytomniała dopiero, gdy zobaczyła łysą plamę na skroni.
„A co z Twoim byłym mężem?” – zapytał lekarz. „Powiedział, że nowa kobieta, której szuka, nie zrozumie, że ma córkę, bo będzie domagała się czasu od swojego mężczyzny”.
Obecność taty w życiu córki polegała więc tylko na tym, że co miesiąc przelewał na konto niewielką kwotę pieniędzy.
Tę wojnę wygrał dumny i pewny siebie ojciec małego dziecka.
