Kamila wychodziła trzy razy w tygodniu na dwie lub trzy godziny. Jej mężowi to nie przeszkadzało, a kiedy zaczęły się mrozy, martwił się nawet o żonę. Kiedy chciał iść na spacer z żoną, ona natychmiast mu odmawiała, mówiąc, że lubi chodzić sama.
Niedawno Radek szukał swoich starych butów zimowych, otworzył pudełko na śniegowce, a tam były pieniądze. Nie wiedział nawet, skąd się tam wzięły. Od razu pomyślał, że może to jego pieniądze, ale natychmiast odrzucił tę opcję, ponieważ zwykle wkładał pieniądze w inne miejsce. Poza tym trzymali budżet rodzinny w komodzie w pokoju, ale ani Kamila ani Radek nie ukrywali swoich wydatków, a pieniądze były liczone co miesiąc.
Mężczyzna zdecydował się nie pytać Kamili od razu, skąd pochodzą pieniądze, chciał zobaczyć, co z nimi zrobi. Mężczyzna postanowił pójść za Kamilą. Szedł cicho za nią. Kobieta szła ulicą, potem weszła do sklepu, wyszła z paczkami, skierowała się w stronę wieżowca, wjechała na ostatnie piętro, weszła do mieszkania. Wydawałoby się oczywiste, że jego żona go zdradza. Cały czas ją obserwował. Nie odważył się jednak wejść do mieszkania i przyłapać ją na gorącym uczynku.
Inwigilacja trwała tydzień, żona jak zwykle wyszła trzy razy i cały czas szła tą samą trasą. W domu Radek zachowywał się jak wzorowy członek rodziny, nie wykazywał żadnych oznak zazdrości.
– Co ja jestem, jeleń? Pójdę i obiję mu mordę!
Radek był żołnierzem powietrznodesantowym, miał siłę, mógł powalić każdego. Szedł, był wściekły, znał trasę na pamięć, trzy razy śledził swoją żonę. Stał pod drzwiami prawie pół godziny waląc w drzwi mieszkania, w końcu otworzyła mu drobna, sucha staruszka.
– Gdzie on jest?
– Wyjdź! – krzyknęła starsza kobieta.
– Kim on jest? A kim ty jesteś? – dopytywał Radek.
I wtedy Radek wszystko zrozumiał; zdał sobie sprawę, że jego żona przez cały ten czas pomagała staruszce. Wrócił do domu i opowiedział wszystko żonie, a ona roześmiała się i w rezultacie oboje odwiedzają teraz tę starszą kobietę.