Właśnie skończyłem remont mieszkania, które odziedziczyłem po mojej ukochanej babci. Wreszcie jest tak, jak sobie wymarzyłem! Szczególnie zależało mi na balkonie ze stolikiem, aby móc rano zjeść przy nim śniadanie i obserwować zgiełk miasta. W tym miejscu posadzę moje ulubione kwiaty, a tutaj postawię donice z pomidorami.
Zastanawiając się nad rozmieszczeniem roślin na balkonie, przegapiłem telefon od młodszej siostry. Oddzwoniłem do niej, z telefonu dobiegł niezadowolony głos Anieli:
– Łóżko jest starego typu – ze sprężynami, a kuchnia i toaleta są wspólne. Pokój musiał być odnawiany w latach dziewięćdziesiątych!
Aniela właśnie rozpoczęła studia i wprowadziła się do akademika. Moja siostra zrzędziła i narzekała na niedogodności, namawiając mnie, żebym wynajął dla niej mieszkanie, bo dobrze zarabiam. Przyszło mi do głowy inne rozwiązanie.
Dobrze dogadywałem się z babciami, które uwielbiałem. To ja byłem przy nich, opiekowałem się nimi do końca. W podzięce obie zapisali mi swoje mieszkania, co było szokiem dla wszystkich podczas odczytywania testamentu.
Po namyśle postanowiłam umieścić Anielę w drugim mieszkaniu, ponieważ poprzedni lokatorzy niedawno się wyprowadzili. Po co płacić fortunę za wynajem, skoro ma się własne mieszkanie?
Odebrałem siostrę i pojechaliśmy pod dobrze znany mi adres. Było to zwykłe i schludne mieszkanie, w którym przeprowadzono budżetowy remont. Meble może były zabytkowe, ale nadawały się do użytku. W kuchni znajdują się wszystkie niezbędne naczynia, a do łazienki dokupiłem bojler i pralkę.
– Anielka, spójrz – same wygody! Oczywiście kupimy Ci nowe naczynia i pościel, zobaczysz, że będziesz żyć jak królowa! – powiedziałem z entuzjazmem.
– Żartujesz sobie ze mnie, Łukasz? – moja siostra wycedziła przez zęby. – Ty sobie żyjesz na wysokim poziomie, wszystko kupiłeś nowe! A mnie chcesz mnie umieścić w takich okropnych warunkach? – Dziewczyna już krzyczała.
– To są okropne warunki, co? Wiesz ile kosztuje wynajęcie pustego mieszkania, a potem umeblowanie go? Nie mówiąc już o sprzętach AGD! Tak mi dziękujesz? Wstydź się!
Wychodzimy! – Uniosłem się.
– Mogłeś mi dać swoje jednopokojowe mieszkanie! Skoro mogłeś doprowadzić je do stanu używalności, to i tutaj mógłbyś zrobić to samo!
– Ty, droga siostro, nie zarobiłaś w swoim życiu ani grosza, więc nie możesz żądać lepszych warunków. Jeśli nie chcesz przyjąć mojej pomocy, będziesz musiała zaczynać od zera!
Odwiozłem moją młodszą siostrę do akademika. Jeśli nie podobało jej się dwupokojowe mieszkanie po babci, będzie musiała dzielić łazienkę i kuchnię z dwudziestoma innymi dziewczynami. Może się opamięta i zacznie doceniać wysiłki innych ludzi.