Pewnego letniego poranka Kuba pobiegł nad rzekę, żeby popływać. Dziś umówili się na spotkanie z Hanną i wspólną kąpiel w chłodnej wodzie. W końcu na zewnątrz jest gorąco, a rano nad rzeką prawie nie ma ludzi. Dzięki temu on i Hanna mogą swobodnie pływać i bawić się w wodzie.
Rodzice Kuby i Hanny nie chcą, aby ich dzieci się komunikowały, więc muszą się ukrywać. Wrogość między nimi trwa od dawna. Wiele lat temu obie rodziny chciały zbudować dla siebie domy i podobała im się ta sama działka. Nikt nie chciał ustąpić, sprawa trafiła do sądu, a ziemia została przekazana rodzicom Kuby przez sąd.
Od tego czasu rodziny nie komunikują się ze sobą, a ich dzieci się w sobie zakochują. Oczywiście żadna rodzina nie pozwala dzieciom się spotykać, ale miłości nie da się pokonać. 17-letni Kuba i Hania nie słuchali swoich rodziców. Im więcej zakazywali, tym bardziej młodzi ludzie zakochiwali się w sobie. Co więcej, w tym roku kończyli już szkołę i postanowili iść razem na studia, nie mówiąc o tym rodzicom. Coś wymyślą, teraz cieszyli się ciepłym latem i poczuciem, że młodość przemija, a dorosłość nadchodzi.
Pojechali razem do miasta, trochę wcześniej niż studenci wyjeżdżają na studia. W końcu rodzice nie pozwolą im iść razem, więc można powiedzieć, że uciekli z domu. Rodzice obojga dzieci rzucili się na ich poszukiwanie, nie zapominając o ich kłótni. Para wiedziała, że będą poszukiwani, więc pojechali do innego miasta, jak najdalej od domu.
Minął rok, młodzież nie pojawiała się w domu, a rodzice pogodzili się z ich wyborem. Krążyły pogłoski, że rodzice Hanny odwiedzali dzieci, a Kuba nie dzwonił często, więc nie było łatwo dowiedzieć się czegoś o ich związku. Wkrótce znowu pojawiły się wieści: rodzice Hanny sprzedali dom i wyjechali w nieznane miejsce i tak minął kolejny rok.
Pewnego wieczoru, gdy rodzice Kuby zasiedli do kolacji, pod ich dom podjechała taksówka. Syn wysiadł z samochodu i wyjął z tylnego siedzenia dwa nosidełka. Wszedł i powiedział: „Mamo, tato zostaliście dziadkami.”