Miesiąc temu przeżyłam przerażające zdarzenie, które wciąż ciężko mi wyrzucić z głowy. Wracałam z urodzin mojego brata, jechałam samochodem przez małą miejscowość. Wtedy to, ni stąd ni zowąd, przed moim samochodem pojawiła się postać w całości ubrana na czarno. Serce zamarło mi w piersi, myślałam że ją przejechałam.
Całkiem roztrzęsiona, natychmiast wezwałam karetkę, nie mając pojęcia, czy coś się stało. Na szczęście jechałam naprawdę wolno, a gdy karetka przyjechała, okazało się, że to młoda dziewczyna, na szczęście oprócz kilku otarć nic jej nie było. Nie miała na sobie żadnych elementów odblaskowych, żadnych świateł, a jechała na rowerze do domu. Wstrząśnięta i przerażona, zastanawiałam się, jak mogła doprowadzić do takiej sytuacji.
Nie mogę pojąć, czemu ludzie tak bezmyślnie ryzykują własnym życiem. Czy nie zdają sobie sprawy, że są niewidoczni dla kierowców? Czy nie rozumieją, że to nie tylko naraża ich na śmiertelne niebezpieczeństwo, ale także sprawia, że inni są świadkami lub uczestnikami potencjalnie tragicznych wypadków?
Chciałabym przestrzec wszystkich, którzy czytają te słowa, szczególnie młodych ludzi – dbajcie o siebie i swoje życie. Nie tylko dla siebie, ale także dla innych. Zaopatrzcie się w elementy odblaskowe, chodźcie po chodnikach i przejściach dla pieszych, a przede wszystkim używajcie oświetlenia w nocy. To takie proste, a może uratować życie.
Ja jestem wciąż przerażona tym, co mi się przytrafiło. Codziennie przypominam sobie tę chwile i nie mogę uwolnić się od myśli, że mogło skończyć się tragicznie. Nie chciałabym, żeby ktokolwiek przeżył coś podobnego. Dlatego pamiętajcie, że bezpieczeństwo na drodze zaczyna się od nas samych.
