Tomek i Kasia to moi przyjaciele. Kasia opowiedziała mi jakiś czas temu, co ją spotkało. Pobrali się siedem lat temu, żyli jak wszyscy, mieli dziecko, nie chodzili do drogich restauracji, ale też nie brakowało im pieniędzy. Kasia dbała o dom, a on pracował. Dwa lata temu kolega dał Tomkowi na urodziny psa, którego nazwał Bruno po głównym bohaterze z ich ulubionego filmu. Bruno był ulubieńcem rodziny, ich synek uwielbiał się z nim bawić, Kasia też kochała psa, ale wcześniej to głównie Tomek się nim zajmował.
Dopiero teraz brakowału mu czasu dla psa. Wracał z pracy późno w nocy i często znikał w podróżach służbowych. Kasia rozumiała, że mąż ciężko pracuje, w końcu to on zarabiał na rodzinę. Dlatego jakoś niepostrzeżenie wzięła na siebie większość obowiązków. Pewnego dnia wybrała się na spacer z Brunem, idąc wzdłuż parku. Zwykle tam nie chodzili, ale tego dnia postanowiła dla odmiany zmienić trasę. Nagle Bruno zaszczekał radośnie i pociągnął ją w nieznanym kierunku. Podobno wyglądało to tak, jakby pies doskonale znał ten teren i ciągnął ją w konkretne miejsce. Kasia była zaskoczona, nigdy wcześniej tam nie spacerowali.
Pies zaprowadził ją pod jakiś blok, a ona rozejrzała się i zauważyła znajomy samochód – te same numery rejestracyjne, co jej męża. Nie mogło być wątpliwości, to na pewno był on. Zadzwoniła do męża, pytając gdzie jest, a on pewnie twierdził, że pracuje i nieprędko wróci do domu. Kasia postanowiła dowiedzieć się prawdy i tak siedziała na ławce oglądając krążących ludzi. I wtedy, po dwóch godzinach, wyszedł z bloku jej mąż pod ramię z jakąś wysoką brunetką. Przytulali się, jakby byli zakochaną parą nastolatków.
I w ten sposób moja przyjaciółka dowiedziała się, że jest tą drugą, regularnie zdradzaną. Właśnie kilka dni temu złożyła pozew o rozwód. Tajemnica jej męża wyszła na jaw, a wszystko przez psa. Kto by się spodziewał…
