Moja córka to prawdziwe mózgi! chwali się Katarzyna sąsiadkom. Zdała semestr jedyną piątką! A jeszcze podjąć dorywkę potrafi, nie bierze od nas ani grosza!
Zazdroszczę ci, Kasiu! Moje dzieci tylko o pieniądzach gadają wzdycha sąsiadka. I nie chcą się uczyć. Basia mówi, że zaraz po studiach wyjdzie za mąż, bo mąż ma zapewnić. A syn ech! macha ręką, wyraźnie rozczarowana. A twoja Jagoda to prawdziwy przykład, życiem samą mądrość kieruje.
No tak szepcze cicho Michał, odsuwając się od plotkarzy. Chłopak chętnie wróciłby do domu, ale mama jeszcze nie odwiedziła wszystkich sklepów. A gdy ojciec jest w pracy, dziś dumnie nosi tytuł nosiciela toreb. Gdybyś tylko wiedziała, czym zajmuje się siostra w stolicy, nie rozpowiadałaby tego na cały blok.
Coś powiedziałeś? patrzy na niego Katarzyna, niezadowolona. Czy on naprawdę nie może poczekać pięć minut? Kobieta jeszcze nie dokończyła szczegółów.
Tak, mamo odpowiada Michał. Muszę jutro przygotować prezentację i napisać wypracowanie. Może następnym razem pochwalisz się czymś innym?
Co ty, co twój tata! Nie dajcie ludziom mówić! Dobra, idźmy
Michał wzrusza ramionami, zauważając ulgowy wzrok sąsiadek. One już nie są takie radosne, że ich matka przyciąga uwagę. Katarzyna nieprzerwanie gada o córce, tonem, który sprawia wrażenie, że Jagoda jest ideałem, do którego wszyscy powinni dążyć.
Jednak tylko on zna prawdę. Wie, ale milczy. Nie chce, by mama się niepokoiła
—
Czy Jagoda Melnik tu mieszka? złośliwy wzrok nieznajomej dezorientuje Katarzynę. Za nią stoją dwaj mężczyźni, którzy nie pomagają sytuacji.
Moja córka teraz mieszka w Warszawie, studiuje na uniwersytecie odpowiada dumnie kobieta. Co od niej chcecie?
Na uniwersytecie? Jagoda? Naprawdę? wtrąca się gość, choć wyraźnie się śmieje. Odeszła po pierwszym semestrze. Nie zdała żadnego egzaminu, co nie jest zaskakujące, bo nie chodziła na zajęcia, tylko szukała kochanka.
Jak śmiesz rozmawiać o mojej córce! Pozew za zniesławienie! Katarzyna słyszy za drzwiami szmer i milknie z zakłopotania. Wezwać tę śmiałą do mieszkania to przyznać, że ma rację. Czyżby nie chciała, by odebrała, że i tak ludzie będą plotkować, prawda czy fałsz?
Proszę przejść wstrzymał ją własny syn. Nie dawajcie powodu do plotek. Mamo, wpuść ich.
Ale, Michale!
Wpuść.
Chłopak wygląda na starszego niż jego szesnaście lat. Jest serio, lekko zdenerwowany, ale wciąż młody. Michał prowadzi gości do salonu, gestem zachęcając do usadzenia się na kanapie. Dama uśmiecha się i przyjmuje fotel nieco dalej. Mężczyźni stoją w miejscu.
Michale! Jak możesz zapraszać ich do domu! Słyszałaś, co powiedziały o Jagodzie!
Słyszałem. Dlatego ich wpuściłem odrzucony od matki, chłopak odwraca się. Gdy ojciec jest w delegacji, to właśnie on pełni rolę głowy rodziny. Musi ograniczyć straty!
Co
Może lepiej znasz siostrę drwi kobieta. Wiesz, gdzie teraz jest?
W Warszawie nie ma tutaj żadnej akademikowej kamienicy, w której by mieszkała krzywi się Michał. Ma wynajętą kawalerkę, za którą płaci mąż. Nie znam dokładnego adresu, ale wiem, że jej mąż ma dwadzieścia lat więcej, ma troje dorosłych dzieci i jest niesamowicie bogaty.
Czy mąż ma na imię Grzegorz?
Dajcie zgadnąć, jesteście jego żoną? Michał marszczy brwi. Gdzie wpakowała się jego nierozgarnięta siostra? Dlaczego jej szukają właśnie tu?
Dzięki Bogu nie. Jestem jego siostrą, mam już dość cudzych kaprysów brata odpowiada kobieta, zimnym uśmiechem. Grzegorz ma wspaniałą żonę i córkę naszego głównego partnera w interesie. A jej doprowadza do obłędu obecność innych dziewczyn przy mężu. W razie rozwodu będzie walczyć.
A tego nie wolno dopuszczać, prawda?
Mądry chłopak mruczy dama. Masz jakieś pomysły, gdzie może być twoja niegrzeczna siostra?
Nie wiem, ale jej przyjaciółka może coś wiedzieć. Skontaktuję się z nią, ale najpierw chcę poznać wasze plany. Mam jedną siostrę, rozumiesz?
Michale, co to wszystko znaczy? Kto to jest Grzegorz? Jaka wynajęta kawalerka? Co stało się z moją córką? Katarzyna traci twarz od usłyszanego. Michał leci do łazienki, gdzie mama trzymała swoje lekarstwa.
Może wezwiesz karetkę? wydaje się, że kobieta czuje się trochę winna.
Michał macha ręką. Oczywiście dzwoni po karetkę! Gdy biegł po lekarstwa, najbliższa pielęgniarka, Anna Zofia, obiecuje przybycie w pięć minut. Musi być gdzieś w pobliżu.
Michale Skąd wszystko to wiesz? błaga Katarzyna, nie chcąc wierzyć w prawdę. Jej córka kochanka Jak teraz z tym żyć?
Kiedy Jagoda ostatni raz się do nas zgłosiła, telefon się zepsuł, pamiętasz? Pożyczyła mój laptop, żeby pogadać z przyjaciółką. Nie mogła się wylogować. Przejrzałem jej czat, trochę się zdziwiłem i zapytałem prosto. Nie zaprzeczyła. Poprosiła tylko, żebyś nic nie mówiła.
Michał naprawdę martwi się o mamę. To dobra, życzliwa kobieta, a jej jedyny wada to uwielbienie chwalenia się dziećmi i ich sukcesami. On sam zarazem czerwieni się, kiedy matka krąży po sąsiedztwie, wymieniając medale i dyplomy.
Później, gdy lekarze kładą Katarzynę do łóżka pod opieką specjalistów, Michał wraca do gości. Interesuje go, co zamierza zrobić ta kobieta w sprawie jego siostry.
No to co chcecie zrobić?
Nic wielkiego. Dam pieniądze i przedstawię kilku ludzi. Niezamężnych, co najważniejsze. Inteligentniejsza będzie lepiej wyjdzie za mąż.
Dobrze, zaraz się zajmę wzdycha chłopak, wyczuwając niewygodną rozmowę. Przyjaciółka Jagody była niesforna i podstępna. Musiał wymyślić wymówkę udana sesja. Czy brat chce zrobić córce prezent? A kiedy mieszka tak daleko, jedynym rozwiązaniem jest kurier.
Proszę, weźcie podaje Michał kartkę gościom. Mam nadzieję, że dotrzymacie słowa.
Trzymaj się, nie martw się.
Wychodząc z mieszkania, kobieta głośno, wyraźnie dla podsłuchujących sąsiadów, mówi:
Przepraszam, że was tak zamieszałam, nie miałam innego sposobu, żeby porozmawiać bez niechcianych uszu. Mam nadzieję, że nie rozchodzą się złe plotki. A jeśli już, przepraszam osobiście Jagodę. Myślę, że są tu dobrzy ludzie i nie będą plotkować.
Plotki krążą, ale są słabe. Katarzyna natychmiast je zaprzecza i prosi, by nie wymawiano imienia jej córki. Choć chwali się mniej, rzadziej wychodzi z domu.
Michał rozmawia z ojcem i razem podejmują decyzję przeprowadzka. Katarzyna wstydzi się patrzeć sąsiadom w oczy, bo czuje, że cały czas ich oszukiwała.
Pewnego słonecznego dnia rodzina wyprowadza się. Michał mówi ciekawym sąsiadom: jedziemy do stolicy, bliżej Jagody. Tam dobrzy lekarze, a ostatnio mama źle się czuje.
Jagoda już nie przyjeżdża, wyszła za mąż i zupełnie zapomniała o rodzinie
Polubcie i podzielcie się swoimi refleksjami w komentarzach!
