Postawiła na szali własną wolność przeciwko jego milionom!
To wydarzenie miało miejsce wiele lat temu, pod Warszawą, na parkingu luksusowego klubu wiejskiego, gdzie woń ekskluzywnych cygar mieszała się z zapachem palonej gumy i ogromnych pieniędzy.
Scena 1: Wyzwanie
Wiktor typowy pan życia, w nienagannie skrojonym garniturze stał w otoczeniu zamożnych znajomych. W dłoni obracał kluczyki do swojego złotego sportowego auta. Kiedy zobaczył młodą parkingową, Jagodę, rzucił jej kpiące spojrzenie i bezceremonialnie podrzucił kluczyki.
**Wątpię, żebyś choć raz widziała takie auto od środka, a co dopiero w nim siedziała,** zaśmiał się szyderczo Wiktor, puszczając oczko do kompanów.
Scena 2: Zakład
Jagoda w lot złapała kluczyki. Na jej twarzy nie drgnął ani jeden mięsień. Wiktor, roztaczając wokół siebie zapach drogiego tytoniu, podszedł bliżej:
**Dam ci dwieście tysięcy złotych, jeśli zaparkujesz ten samochód z poślizgiem w tej wąskiej luce między dwoma ferrari. Zaryzykujesz?**
Znajomi Wiktora zaczęli szeptać, popijając szampana z kryształowych kieliszków. Zadanie zdawało się niemożliwe jeden błąd i naprawa kosztowałaby fortunę.
Scena 3: Va banque
Jagoda podeszła o krok, patrząc Wiktorowi prosto w oczy.
**Zróbmy to jeszcze ciekawiej. Czterysta tysięcy złotych,** jej głos był pewny i stanowczy. **Ale jeśli przegram przez pięć lat będę twoim osobistym kierowcą za darmo.**
W oczach Wiktora pojawił się błysk hazardzisty. Już wyobrażał sobie, jak dziewczyna zostaje jego bezpłatną służbą.
**Zgoda! Są świadkowie,** odparł z satysfakcją.
Scena 4: Na krawędzi
Jagoda usiadła za kierownicą. Wnętrze auta wypełnił pomruk mocnego silnika. Kamera uchwyciła jej skupione spojrzenie w lusterku wstecznym zimne, żelazne, bez cienia wątpliwości. Mocnym ruchem wrzuciła bieg. Samochód ruszył z miejsca, pędząc w zawrotnym tempie w stronę wąskiej luki…
Finał: Jak to się skończyło?
Sekunda. Druga. Tłum zamarł w bezruchu. Powietrze przeciął pisk opon i kłęby białego dymu spod spodu auta. Złote sportowe auto, jak w zwolnionym tempie, wpadło w perfekcyjny poślizg. Przeleciało bokiem na milimetry od zderzaków ferrari i zatrzymało się idealnie pośrodku. Bezbłędnie. Matematycznie precyzyjnie.
Jagoda wyłączyła silnik. W kompletnej ciszy wysiadła i podeszła do osłupiałego Wiktora.
**A propos,** powiedziała spokojnie, oddając mu kluczyki. **Następnym razem nie oceniaj kierowcy po mundurze. Mój ojciec był mistrzem rajdów, a ja wychowałam się na torze.**
Wiktor wyciągnął książeczkę czekową. Jego dłonie lekko się trzęsły. Dopiero teraz zrozumiał, że stracił nie tylko pieniądze, ale i własną dumę. Jagoda natomiast, z czekiem na czterysta tysięcy złotych, odwróciła się i podeszła do swojego starego roweru. Tego dnia jej wolność stała się warta znacznie więcej…
