To niewiarygodne! Jak mam patrzeć na to wszystko spokojnie? Moja córka, która dopiero co skończyła studia i rok temu jeszcze była moją małą dziewczynką, do której jeździłam ze słoikami z jedzeniem do akademika, teraz umawia się z czterdziestolatkiem.
Ten facet mógłby być jej ojcem. Jako matka nie potrafię zrozumieć, jak mogłam dopuścić do tego, że moje dziecko zatraciło się w ten sposób.
Próbuję jej tłumaczyć, że powinna szukać kogoś młodszego, kogoś, z kim można założyć rodzinę i żyć normalnie. Ten 40-letni mężczyzna ma żonę, z którą podobno się rozwodzi, a także dziecko, któremu musi się poświęcić. Dlaczego moja córka, tak młoda, piękna i pełna życia, chce się angażować w skomplikowane i niepewne związki?
Córka twierdzi, że się zakochała, ale to wydaje mi się niemożliwe. To pewnie jakieś chwilowe zauroczenie, a ona patrzy przez różowe okulary, które na pewno z czasem znikną.
Nie mogę zrozumieć, co ją tak ciągnie do tego mężczyzny. Ktoś mógłby pomyśleć, że robi to dla pieniędzy, ale on nie ma nawet złamanego grosza! Płaci na dziecko, wynajmuje kawalerkę i ciągle ma problemy finansowe.
Co za wstyd! Kiedy pomyślę, że moja córka chce nas sobie przedstawić, to chce mi się płakać. Co sobie nasza rodzina o niej pomyśli? Jak mam odwieść córkę od takiego marnowania sobie życia? Nie chcę, aby moje dziecko straciło swoją szansę na dobrą przyszłość, a wiem, że związek z takim mężczyzną na pewno nie będzie łatwy.
Czuję się rozżalona i bezsilna. Może powinnam wziąć sprawy w swoje ręce i spróbować bardziej wpłynąć na jej decyzje? Może uda mi się ją przekonać, że życie z młodszym mężczyzną, który ma podobne cele i marzenia, będzie dla niej lepsze? Chciałabym tylko, aby moja córka była szczęśliwa i unikała niepotrzebnych problemów, ale czy powinnam się aż tak wtrącać? Jak się zachować? Co radzicie?
