Moja córka to prawdziwy mądry ptaszek! chwali się Katarzyna przed sąsiadkami. Sesję zamknęła same piątki! I jeszcze dorabia, nie zabiera od nas ani grosza!
Zazdroszczę ci, Kasiu! wzdycha sąsiadka, Aneta. Moje dzieci tylko o pieniądzach gadają, a nauki nie chcą. Grażyna już po studiach planuje wpaść pod mąż, mówiąc, że niech mąż się wykupi. A syn ech! macha rozczarowana ręką. A twoja Jadwiga to już gwiazda, sama myślami żyć chce.
No tak, szepcze pod nosem Michał, który właśnie oddala się od plotkarskiego kręgu. Chłopak chętnie wróciłby do domu, ale mama jeszcze nie zrobiła zakupów. A gdyby ojciec był w pracy, dziś nosiłby tytuł nosiciela toreb. Gdybyś tylko wiedziała, czym zajmuje się siostra w Warszawie, nie wspominałaby o niej wcale. I nie chwaliłaby się.
Coś powiedziałeś? patrzy na niego Katarzyna z niezadowoleniem. Czy naprawdę nie może poczekać pięć minut? Kobieta jeszcze nie dokończyła opowieści.
Tak, mamo odpowiada chłopak. Muszę jutro przygotować prezentację i napisać wypracowanie. Może następnym razem się pochwalisz?
Co ty, co ojciec! Nie dajesz ludziom mówić! Dobra, idźmy
Michał wzrusza ramionami, widząc, jak napięcie wśród sąsiadek łagodnieje. Nie cieszą się już, że wpadli pod oczy kochającej matki. Katarzyna nieustannie mówi o córce, tonem, który sprawia wrażenie, że Jadwiga jest ideałem, do którego wszyscy powinni się wzorować.
Jednak tylko on zna prawdę. Wie, ale milczy. Nie chce, by mama się martwiła
—
Czy Jadwiga Mielnik mieszka tutaj? rzuca nieprzyjemne spojrzenie nieznajoma, a dwaj mężczyźni stojący za nią nie dodają otuchy.
Moja córka właśnie mieszka w Warszawie, studiuje na uniwersytecie odpowiada dumnie Katarzyna. Czemu ją chcecie?
Na uniwersytecie? Jadwiga? Naprawdę? mówi nieznajoma z drwiną. Odszła po pierwszej sesji, nie zdała żadnego egzaminu, bo nie chodziła na zajęcia, szukając sobie kawalera.
Jak śmiecie podgryzać moją córkę! Pozew za zniesławienie! Katarzyna słyszy hałas za drzwiami i zastyga. Wezwaniem tej śmiałej osoby do mieszkania przyznałoby, że ma rację. Czy naprawdę ma coś do powiedzenia? Ludzie i tak będą plotkować, prawda czy kłamstwo.
Proszę przejść przerywa jej własny syn, Michał. Nie dajcie nam pretekstu do plotek. Mamo, wpuść ich.
Ale, Michale!
Wpuść.
Chłopak, choć ma szesnaście lat, wydaje się starszy i poważny, a trochę zestresowany. Michał prowadzi gości do pokoju, gestem zapraszając do kanapy. Pani uśmiecha się i zajmuje fotel nieco dalej. Mężczyźni stoją przy drzwiach.
Michale! Jak możesz ich zapraszać? Nie słyszałeś, co powiedziała o Jadwidze!
Słyszałem. Dlatego je wpuściłem odpowiada zirytowany. Ojciec jest w delegacji, więc to on pełni teraz rolę głowy rodziny. Musi ograniczyć szkody.
Co ty
Pewnie lepiej znasz siostrę drwi kobieta. Może wiesz, gdzie ona jest?
W Warszawie, ale nie mieszka w akademiku mówi krzywo Michał. Ma wynajętą kawalerkę, którą płaci jej mąż. Nie znam dokładnego adresu. Wiem tylko, że jej mąż ma dwadzieścia lat przewyższającego Jadwigę, jest żonaty, ma troje dorosłych dzieci i jest nieprzyzwoicie bogaty.
Czy przypadkiem mężczyzna nie ma na imię Grzegorz?
Dajcie mi zgadnąć, jesteście jego żoną? Michał czuje, że siostra wplątała się w ten bałagan. Dlaczego szukają jej właśnie tutaj?
Na szczęście nie. Jestem jego siostrą, już mam dość dziwnych pomysłów brata odpowiada zimno kobieta. Grzegorz ma świetną żonę i córkę naszego partnera biznesowego. Ta dziewczyna nie lubi, gdy obok jej męża pojawiają się inne kobiety. Rozwód będzie nieunikniony.
A tego nie da się dopuszczać, prawda? mruczy kobieta. Sprytny chłopak, wiesz gdzie teraz jest twoja uciążliwa siostra?
Nie wiem, ale jej koleżanka może coś wiedzieć. Skontaktuję się z nią, ale najpierw chcę usłyszeć wasze plany. Mam jedną siostrę, rozumiesz?
Michale, co to wszystko znaczy? Kto to jest Grzegorz? O co chodzi z wynajętą kawalerką? Co stało się z moją córką? Katarzyna wyraźnie drży od szoku. Michał biegnie po leki, które mama trzyma w łazience.
Może zadzwonić po pogotowie? wydaje się, że kobieta czuje się trochę winna.
Michał macha ręką. Oczywiście dzwoni po pogotowie! Nagle w drzwiach pojawia się Helena, najserdeczniejsza pielęgniarka, obiecująca przybyć w pięć minut. Pewnie mieszka w pobliżu.
Michale Skąd wiesz o wszystkim tym? rozpaczliwie pyta Katarzyna, nie wierząc w prawdę. Jej córka to kochanek Jak teraz żyć?
Pamiętasz, kiedy Jadwiga ostatnio przyszła do nas, jej telefon się zepsuł? Wzięła mój laptop, by pogadać z przyjaciółką i nie mogła się wylogować. Przeczytałem jej czaty, trochę się zdziwiłem, ale zapytałem prosto. Nie sprzeciwiła się i poprosiła, byś nic nie mówiła.
Michał naprawdę współczuje mamie. Jest dobrą, życzliwą osobą, a jej jedyny wadą jest ciągłe przechwalanie się dziećmi. On też się czerwieni, gdy mama rozgłasza jego nagrody i medale.
Później, kiedy Katarzyna leży w łóżku pod opieką lekarzy, Michał wraca do gości. Interesują go plany tej kobiety względem jego siostry.
Co więc zamierzacie zrobić?
Nic wielkiego. Damy pieniądze i przedstawimy ją kilku niezamężnym facetom. Najważniejsze, żeby była mądrzejsza i mogła dobrze wybrać męża.
Dobrze, zaraz załatwię wzdycha chłopak, czując, że czeka go nieprzyjemna rozmowa. Przyjaciółka Jadwigi była niegrzeczna i podstępna. Musiał wymyślić wyjście. Właśnie wtedy pojawił się pretekst zakończona sesja. Może brat chciał zrobić siostrze prezent? A gdy mieszka tak daleko, jedynie kurier może pomóc.
Proszę, weźcie to podaje Michał papierek. Mam nadzieję, że dotrzymacie słowa.
Nie martw się, wszystko będzie w porządku.
Wychodząc z mieszkania, kobieta głośno mówi, wyraźnie do podsłuchujących sąsiadów:
Przepraszam, że was tak zamieszałam, nie miałam innego sposobu, by porozmawiać bez uszu przyjaciół. Mam nadzieję, że nie będziecie rozgłaszać złych wiadomości. Jeśli coś, przepraszam Jadwigę osobiście. Ale myślę, że w tym bloku mieszkają dobrzy ludzie, nie będą plotkować.
Plotki krążą, ale są nijakie. Katarzyna natychmiast je obala i prosi, by nie wymawiano imienia jej córki. Chociaż chwali się teraz rzadziej, wychodzi z domu jeszcze mniej.
Michał rozmawia z ojcem i razem podejmują decyzję przeprowadzić się. Katarzynie wstyd patrzeć w oczy sąsiadom, bo przez cały czas ich okłamywała.
I tak, pewnego słonecznego dnia rodzina wyprowadza się. Michał mówi ciekawym sąsiadom: Jedziemy do Warszawy, bliżej Jadwigi. Tam dobrzy lekarze, a mama ostatnio źle się czuje.
Jadwiga już nie przyjeżdża, wyszła za mąż i całkowicie zapomniała o rodzinie
Polubcie i podzielcie się swoimi przemyśleniami w komentarzach!
