Pracuję w szpitalu położniczym. Widziałam różne rzeczy, ale czegoś takiego nigdy się nie spodziewałam. W życiu dużo sytuacji nie można przewidzieć. Opowiem wam historię pewnej kobiety.
Mam dyżur, około pierwszej w nocy, przychodzi kobieta ze skurczami, ma na imię Natalia. Prosta, ale dobrze wychowana, grzeczna i miła. Po dwóch godzinach, przyjeżdża kolejna rodząca dziewczyna, Beata. Szykowna i bardzo piękna, ale jest w niej coś zimnego i odpychającego.
Obie rodzące kobiety umieszczono w tej samej sali. Wszyscy pracownicy, od razu zauważyli ich wzajemne reakcje, zdziwienie i niechęć. Nie było czasu na zadawanie pytań, obie matki rodziły.
Cztery godziny później, Natalia urodziła zdrową i piękną córeczkę. Po badaniu, dziewczynka trafiła w ramiona swojej mamy. Kiedy już zawiozłam ją z dzieckiem na salę, odważyłam się zapytać, skąd zna swoją współlokatorkę, Beatę. Natalia zawstydziła się, trochę się zawahała i odpowiedziała:
– Ta pani jest kochanką mojego męża. Trudno mi było mu wybaczyć, ale wybaczyłam. Problem w tym, że jej dziecko również jest jego.
Później Beata urodziła chłopca, który okazał się słaby i chorowity. Dziecko zostało przeniesione na oddział intensywnej opieki medycznej. Stało się wtedy jasne, że chłopiec będzie musiał przejść poważne i długotrwałe leczenie. Kobieta uznała, że nie chce takiego dziecka i zrzekła się praw do niego.
Natalia, życzliwa dusza, dowiedziała się o tej decyzji i postanowiła wziąć chłopczyka do siebie. Ma tatę, niezależnie od tego, jak na to spojrzeć. Dzieci nie powinny być osierocone przez takie matki. Dziecko szybko zaczęło wracać do zdrowia, więc rodzina wkrótce się znowu powiększyła.
Ta historia mnie zszokowała. Jakże różni ludzie żyją na tej planecie, jedni porzucają własne pociechy, a inni wybaczają zdradę i z miłością wychowują cudze dzieci.