Razem z dziećmi i moją żoną, zaplanowaliśmy zeszłego lata wyjazd nad morze. W związku z tym zaczęliśmy w pośpiechu szukać biletów w wagonach sypialnych. Ponieważ był już sezon, zdobyliśmy trzy miejsca w jednym przedziale i jedno w drugim, więc zdecydowaliśmy, że moja żona i dzieci pojadą razem, a ja osobno.
Cieszę się, że moi bliscy mieli szczęście do dobrego towarzystwa w podróży, była to miła, starsza pani. Ja natomiast miałem pecha, wpadłem w niezłe tarapaty.
Od razu nie polubiłem współpasażerów, nastolatków. Miałem czas na obserwację i byłem bardzo zaniepokojony, jak będzie wyglądała moja długa podróż, myślałem o najgorszym. Moje obawy były nie tylko uzasadnione, ale i spotęgowane dwukrotnie.
Co za nieprzyjemna młodzież jest w dzisiejszych czasach. Są niegrzeczni, nie słuchają starszych i nie mają szacunku do nikogo. Wiem, że sam byłem nastolatkiem, ale nie przypominam sobie sytuacji, w której ja lub moi przyjaciele, powiedzielibyśmy komuś, kto prosiłby o ciszę, „Zamknij się!”.
Młodzi ludzie zaczęli też jeść sushi w przedziale. Nie pachnie to tak okropnie jak kiełbasa, ale nie znoszę wodorostów. Wierzcie lub nie, ale rozpoznaję ten trawiasty zapach z daleka. Nie jest przyjemnie położyć się spać i słyszeć pod sobą mlaskanie.
Ogólnie rzecz biorąc, byłem niezadowolony z sąsiadów i podróży. Obawiałem się już powrotu do domu, ponieważ po raz kolejny siedzenia były podzielone, tyle że po dwa, a ja podróżowałem z synem, żoną i córką. Na szczęście za drugim razem się udało, ale nie zmienia to faktu, że podróżowanie naszymi pociągami nie należy do najprzyjemniejszych. Najwyższy czas, abyśmy mieli jakieś zasady dla pasażerów, aby nie zakłócali spokoju innym. Po tym wyjeździe pomyślałem, że chciałbym kupić samochód i wozić nim moją rodzinę nad morze, żeby uniknąć nieprzyjemnych pasażerów z przedziałów.