Iza zawsze była trochę nadgorliwa. Kiedy się spotykaliśmy, pisała do mnie sto razy dziennie, pytając, co u mnie słychać, czy jadłem, czy mogę odebrać ją z pracy i czy zjemy razem kolację. Kiedy byłem zakochany, nie uważałem tego za kontrolowanie, wręcz uważałem to za urocze, mimo że niektórzy moi przyjaciele mówili mi, jak niezręcznie i przerażająco wygląda to z zewnątrz.
Po zerwaniu z Izą, czułem się tak, jakby ktoś wyłączył kontrolę rodzicielską w moim telefonie. Oddychałam swobodnie i czułem się świetnie, w nowej relacji z moją koleżanką Martyną.
Związek rozwijał się bardzo szybko i już w trzecim tygodniu, często nocowaliśmy u siebie nawzajem. Właśnie w jedną z takich nocy, kiedy Martyna spała obok mnie, obudziło mnie wibrujące dzwonienie telefonu, to była Iza. Przestraszyła mnie swoim zachrypniętym, płaczliwym głosem, gdy skomlała, że muszę do niej wrócić.
Odesłałem ją do łóżka i powiedziałem jej, że to koniec między nami.
Zadzwoniła także następnego wieczoru. Byłem wtedy sam, a ona zagroziła, że jest już pod moimi drzwiami i będzie czekać, aż wyjdę. Przez cały, długi weekend, nigdzie nie wychodziłem, nie mogłem też spotkać się z Martyną.
Jej chora obsesja przekraczała swoje granice. Zablokowałem jej numer, a ona dzwoniła i wysyłała SMS-y z innego numeru. Wysyłała mi dziwne zdjęcia ze łzami lub przerażającymi uśmiechami, a ja powoli zaczynałem tracić zmysły.
Musiałem opowiedzieć mojej nowej dziewczynie o Izie i jej dziwactwach, a potem moja ukochana poradziła mi, żebym postraszył dziewczynę policją. Nie wierzyłem, że to na nią zadziała, ale nagle zamilkła, nie pisała ani nie dzwoniła od ponad tygodnia, więc pewnie Martyna też miała w tym swój udział, coś jej napisała lub powiedziała. Nadal trochę mnie przeraża, gdy wieczorem jestem sam w domu, lub gdy dzwonią do mnie nieznane mi osoby.
Czy kiedykolwiek miałeś do czynienia z natarczywą, byłą kobietą i spotkałeś się z tego rodzaju dziwnymi sytuacjami?