Jestem już zmęczony kłótniami z żoną. Odkąd jesteśmy małżeństwem, kłócimy się o drobiazgi. Weźmy wczorajszy przykład. Ilona jest gospodynią domową, ale w rzeczywistości jest leniwa. Wróciłem z pracy, dom jest nie posprzątany, garnki są puste, a w lodówce wisi mysz. Wielokrotnie rozmawialiśmy o tym, że jeśli żona zostaje w domu, to musi wykonywać prace domowe, a ona nazywa mnie tyranem.
Nie mam więc nic przeciwko wymianie. Zaproponowałem jej pójście do pracy, żeby zapewniła byt naszej rodzinie, podczas gdy ja z przyjemnością odkurzałbym raz dziennie, robił pranie raz w tygodniu i w ogóle uwielbiam gotować, ale pracując, nie mam na to czasu. Gdybym był domatorem w naszej parze, pilnowałbym wszystkiego, ale ona tylko się śmieje i nie chce pracować.
Wczoraj znowu się z tego powodu pokłóciłyśmy, zaczęła płakać, a ja nie próbowałem jej uspokajać, to była jej wina. Obraziła się, spakowała kilka rzeczy i wyszła z domu. Okazało się, że pojechała na noc do teściowej. Do tej pory nie sądziłem, że samotny wieczór, tak mnie zrelaksuje.
Nikt nie denerwował mnie dźwiękami włączonego tabletu, nie stresował niepotrzebnymi uwagami i pytaniami o pracę. Spędziłem miły wieczór, oglądając program sportowy w telewizji, wypiłem puszkę piwa i poszedłem spać. Jednak gdy żona nie przykryła mnie w nocy kołdrą, zdałem sobie sprawę, że może trochę mi jej brakuje. Ranek był równie wspaniały, sam ugotowałem sobie śniadanie, a potem od razu wszystko posprzątałem, bez zbierania góry naczyń, jak to zwykle robi Ilona.
Nie wiem, czy rozsądnie jest prosić żonę o rozwód, w końcu jestem do niej przyzwyczajony, ale może dobrze byłoby wyznaczyć jakieś granice i czasem wysłać ją na noc do teściowej? Nie mamy jeszcze dzieci i potrafimy o siebie zadbać. Poza tym, w ten sposób, pozbawiłbym ją środków do życia, a w tym wieku nie może przecież brać kieszonkowego od rodziców, prawda? Jest szansa, że się opamięta i zacznie szukać pracy.
Pozostaje tylko pytanie, jak z nią o tym porozmawiać, aby nie przerodziło się to w kolejną kłótnię?