Nie chcę odpuszczać – spotkam się z jego żoną. Ukochany mężczyzna musi być mój!

Jak może zakończyć się walka o cudzego męża i ile może kosztować włożony wysiłek? Czy możesz śmiało powiedzieć, że znasz odpowiedź na te pytania? Czy słyszałaś o takiej sytuacji? Przyjrzyjmy się bliżej tej kwestii. Przedstawiamy Wam prawdziwą historię, która przytrafiła się naszej czytelniczce, a także wnioski wyciągnięte przez kobietę.

Jak walczyłam o miłość mężczyzny:

Szczerze mówiąc, długo czekałam na zmianę w życiu. Zaraz po poślubieniu Rafała, poczułam się znudzona. Nasze uczucie wyparowało po dwóch miesiącach życia małżeńskiego. Nie można było mówić o pasji.

Jakiś czas temu w moim życiu zdarzyło się coś, co wprowadziło nową energię. W firmie, w której pracuję pojawił się nowy pracownik. Młody, przystojny, wysportowany mężczyzna. Przyciągał uwagę wszystkich wolnych kobiet w biurze. Ale on skierował całe zainteresowanie w moją stronę.

Zupełnie nieoczekiwanie dla mnie weszłam z nim w romans. Liczyłam na szybki flirt bez zobowiązań, jednak sprawy potoczyły się inaczej. Kilka razy wyszliśmy na obiad, potem było kilka wyjazdów służbowych, a ja zakochałam się bez pamięci.

Nie przeszkadzało mi to, że mam męża, a on żonę. No tak, bo nie powiedziałam jeszcze, że on był żonaty. Ale nie obchodziło na to, chcieliśmy być razem bez względu na wszystko.

Kiedy wróciłam z wakacji spędzonych z nowym ukochanym, zdałam sobie sprawę, że jestem gotowa na rozwód z Rafałem. Nie chciałam go dłużej oszukiwać i udawać kochającej i szczęśliwej żony. Byłam pewna, że nic nas już nie łączy. Dlatego po dwóch tygodniach odpoczynku wróciłam do domu i powiedziałam mężowi o moim zamiarze. Rafał nie był zaskoczony i nie walczył o nasze małżeństwo. Szybko wzięliśmy rozwód.

Natychmiast poinformowałam nowego mężczyznę o rozwodzie, ale on zamiast się ucieszyć, odrzekł, że się pospieszyłam. Okazało się, że kocha żonę i nie planuje od niej odejść, a nasz romans był błędem.

Powiedzieć, że byłam w szoku, to nic nie powiedzieć. Mój gniew był nie do opisania. Porzuciłam dla niego spokojne i stabilne życie rodzinne. Całkowicie zmieniłam swoją przyszłość! A on nagle przypomniał sobie o uczuciach do żony, którą tak wiele razy zdradził.

W ten sposób zostałam bez męża i bez kochanka!

Ale nie zamierzam się poddawać. Uważam, że o swoje szczęście trzeba walczyć do końca. Wiem, że mogę jeszcze sprawić, by ukochany mężczyzna był mój. Nie chce tak zostawić tej sprawy, więc mam zamiar spotkać się z jego żoną i powiedzieć o wszystkim. Wtedy kochanek będzie mój!

Czy uważasz, że nasza bohaterka postępuje właściwie? Co byś zrobiła na miejscu tej kobiety?

Oceń artykuł

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

dwanaście − dwanaście =

Nie chcę odpuszczać – spotkam się z jego żoną. Ukochany mężczyzna musi być mój!