Pewien stary mężczyzna przyniósł swojego psa do uśpienia, ponieważ nie było go stać na leczenie ratujące mu życie. Widząc płaczącego człowieka tulącego swoje ukochane zwierzę po raz ostatni, weterynarz podjął jedyną słuszną decyzję.

Pewien stary mężczyzna przyniósł swojego psa do uśpienia, ponieważ nie było go stać na leczenie ratujące mu życie. Widząc płaczącego człowieka tulącego swoje ukochane zwierzę po raz ostatni, weterynarz podjął jedyną słuszną decyzję.

Mówią, że pieniądze szczęścia nie dają ale czasami pieniądze decydują o naszym losie. Starszy mężczyzna nie miał żadnych dodatkowych pieniędzy, które mógłby przeznaczyć na niezbędne do ratowania życia swojego pupila leczenie. Rachunek za leczenie jego czworonożnego przyjaciela przekraczał jego możliwości.

W gabinecie weterynarza było cicho. Lekarz spojrzał na parę: kundla leżącego na stole i starca, który pochylił nad nim głowę i z roztargnieniem głaskał zwierzaka za uchem. Słychać było tylko ciężki oddech psa i ludzkie szlochanie. Starszy mężczyzna nie mógł się pogodzić z faktem, że straci najbliższą mu istotę.

Andrzej, młody weterynarz, często spotykał się z podobnymi przejawami ludzkich uczuć podczas usypiania zwierząt. I to jest normalne, ponieważ ludzie bardzo szybko przywiązują się do swoich mniejszych braci z całej duszy. Ale, jak uważał specjalista, był to szczególny przypadek.

Mężczyzna przypomniał sobie, jak po raz pierwszy zobaczył tę parę na progu swojego gabinetu. To było trzy dni temu. Cichy starzec przywiózł swojego 9-letniego psa na pilną wizytę. Zwierzę od dwóch dni nie stawało na nogi, a starszy pan był tym poważnie zaniepokojony. Jak wyjaśnił mężczyzna, oprócz Nidy nie ma nikogo.

Andrzej zbadał psa i okazało się, że pies ma poważną infekcję. Suczka potrzebowała pilnego, kosztownego leczenia. W przeciwnym razie zwierzę czekała bolesna śmierć.

– Sprawa wygląda tak – powiedział wówczas sucho lekarz – jeśli nie zamierza pan leczyć psa, bardziej humanitarne byłoby jego uśpienie.

Teraz Andrzej może sobie wyobrazić, jak czuł się wtedy mężczyzna ale tamtego dnia młody specjalista nie wiedział.

Po tych słowach lekarza starzec drżącymi rękoma położył na stole wszystkie pieniądze, jakie przy sobie miał, płacąc na wizytę. Ostrożnie wziął na ręce swojego psa i wyszedł.

Dzisiaj znów pojawił się na progu gabinetu weterynaryjnego.

– Przepraszam, doktorze, udało mi się uzbierać pieniądze tylko na uśpienie – powiedział starszy klient, spuszczając wzrok.

A teraz, gdy starzec poprosił o kolejne pięć minut, aby pożegnać się ze swoją dziewczynką, Andrzej spojrzał na tę parę i nie rozumiał, skąd na świecie taka niesprawiedliwość. Bardzo często ludzie, którzy mają bardzo dużo pieniędzy, są bezwzględni w stosunku do wszystkiego, co żyje, a tutaj jest biedny starzec i umierający kundel. I tyle uczuć.

Lekarz poczuł, jak w gardle staje mu gula. Podszedł do starca i położył rękę na jego ramieniu.

– Wyleczę twojego psa – powiedział przez łzy – wyleczę go na własny koszt. Nie jest jeszcze stara, możecie razem przeżyć jeszcze kilka lat.

Weterynarz tylko poczuł, jak pod jego dłonią drżą ramiona starszego mężczyzny w cichym szlochu.

Tydzień później Nida stała już mocno na nogach. Kroplówki i kompetentna opieka załatwiły sprawę. Młody lekarz czuł się szczęśliwy. Może nie zrobił jakiejś wielkiej rzeczy dla nieszczęsnego starca i jego psa, ale w rzeczywistości jego czyn był wielki i dowodził dobroci jego duszy.

Oceń artykuł

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

Pewien stary mężczyzna przyniósł swojego psa do uśpienia, ponieważ nie było go stać na leczenie ratujące mu życie. Widząc płaczącego człowieka tulącego swoje ukochane zwierzę po raz ostatni, weterynarz podjął jedyną słuszną decyzję.