Kiedy wyszłam za mąż, każdy mój dzień, a w konsekwencji całe moje życie, upływało na wykonywaniu wyłącznie prac domowych. Pędziłam od sprzątania do gotowania, bojąc się, że w każdej chwili mogą wpaść niespodziewani goście. Moja egzystencja sprowadzała się do strachu, że ktoś przyjdzie do domu, a mój dom nie będzie wystarczająco czysty i nie będzie czym nakarmić gości.
Jakiś czas później, nagle zaczęłam zauważać, że cała moja rodzina, przyjaciele i znajomi są stale zajęci swoim życiem. Robią ciekawe rzeczy, bawią się, wychodzą z domu, odpoczywają itd. Dlaczego więc mam żyć w niezrozumiałym, napiętym oczekiwaniu? Dlaczego stawiam siebie na ostatnim miejscu?
Po namyśle doszłam do wniosku, że nikt nie potrzebuje mojego niekończącego się sprzątania i gotowania. Moje koleżanki wokół mnie, żyją pełnią życia i nie są zainteresowane, byciem wzorową gospodynią. W takim razie dlaczego marnuję swoje życie na coś, co nie jest mi potrzebne?
Życie jest ulotne, ciesz się każdą chwilą. Brudne naczynia w zlewie czy brak domowego ciasta na podwieczorek, nie sprawią, że Twoi bliscy będą nieszczęśliwi. Jeśli to wszystko, czym się martwisz od rana do wieczora, to właśnie Ty będziesz nieszczęśliwa. Naprawdę udane życie, polega na rozwijaniu kreatywności i zainteresowań, rysowaniu, tańcu, grze na pianinie, aktorstwie lub pływaniu, jest wiele możliwości. Spacery z rodziną, zabawa z psem, wyjście do kina, są również przyjemne.
Nie szczędź czasu na miłe, spokojne śniadanie, czytanie książek, słuchanie muzyki i oglądanie filmów.
Interesujące życie toczy się poza obowiązkami domowymi. Ustal swoje priorytety, zwłaszcza gdy jesteś młody. Jest przecież całe morze ciekawych zajęć, które wymagają zdrowia fizycznego.
Kiedy odejdziemy z tego świata, nikt nie będzie pamiętał, jak często myłeś podłogę, szorowałeś toaletę, robiłeś pranie i gotowałeś wyszukane posiłki. W pamięci ludzi pozostają chwile spędzone razem, szczęśliwe spojrzenia, śmiech, radość, długie rozmowy i wspólne oglądanie filmów.